Zoals in een vorige post al gemeld is in de Kortrijkse Sint Maartenskerk nog tot eind april de vierde editie te zien van de biënnale beeldende kunst in de kerk. Het thema is dit jaar : geweld en mededogen. Centraal staat een videowerk van de curator van deze expositie, Klaus Verscheure over het eerste geweldverhaal uit de Bijbel, het verhaal van de eerste moord (Genesis hoofdstuk 4). Deze eerste moord is een broedermoord: Kaïn doodt zijn broer Abel. Maar is niet elke moord een broedermoord?? Toch.
 |
| (©Klaus Verscheure) |
Zeker vanuit christelijk perspectief, want Jezus leerde ons bidden tot God met de woorden : onze vader. Dit gebed kan door elke mens worden gebeden, zonder onderscheid van ras, taal, stand, geslacht, leeftijd, opleidingsniveau, enz... Elke moord én elke oorlog is een aantasting van de integriteit van mijn zus of broer. Maar dat blijkt zo moeilijk. Ons reptielenbrein overstijgen blijft sedert die eerste moord nog altijd een moeilijke aangelegenheid.
De video van Klaus Verscheure speelt in op de fascinatie van mensen door geweld. Het gevecht van de twee keurige heren, met de dood van een van hen, laat evenwel sporen achter. Je ziet die sporen van het gevecht op het scherm, maar je weet dat er ook littekens blijven in het hart en geheugen van de overlever én van ons, toeschouwers.
Blijven we kijken naar het gevecht? Waarom? Om ons te informeren zoals we blijven kijken naar de oorlogsbeelden uit Oekraïne om ons te informeren, of om bevestiging te zien van ons oordeel over de goede en de slechte in die strijd, of om te zoeken naar sporen van menselijkheid bij slachtoffers én bij soldaten en zo tot meer mededogen te groeien?
 |
| (eigen foto) |
Kijken met de moeilijke wereldsituatie in ons achterhoofd maakt deze video en bij uitbreiding deze gehele tentoonstelling brandend actueel én persoonlijk.
