De Nederlandse beeldhouwer en dichter Kees Hermis (1941-vandaag jarig!) leerde ik kennen dankzij een nummer uit de reeks "Dichter" (uitgeverij Plint) rond het thema 'geloof'.
Grasduinend in dat nummer zie je hoe dit woord zovele verschillende interpretaties oproept. Het sonnet van Hermis kan mij bekoren omdat het verschillende facetten van het christelijke geloof verwoordt zonder dat het in kerkelijke, liturgische of dogmatische taal verzandt.
De laatste strofe sluit naadloos aan bij de Paaservaring die we in deze weken vieren en gedenken.
CREDO
Geloof is een manier van leven
door de nacht op weg naar licht
tussen weten en niet weten
dromen doen vooruit gericht
Geloof is waken en niet wijken
voor wat doof maakt en verblindt
hoopvol naar de sterren kijken
in verwondering als een kind
Geloven is een kaars aansteken
en de stilte niet verbreken
die door tijd is aangeraakt
Tegen hoofd en rede in
uitzien naar elk nieuw begin
dat aan de dood een einde maakt.
(Hermis, Kees, uit : Dichter nr. 20 Geloof, uitg. Plint, blz. 23)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten