In deze veertigdagentijd bereiden we ons voor op het Paasfeest, de herdenking van de doorgang van Jezus door lijden en dood naar nieuw leven. Gebed kan ons helpen om ons hart open te stellen voor dit mysterie en daarbij laten we ons inspireren door de trappist-monnik Thomas Merton.
"Wat is gemakkelijker dan samen met U te praten, God, over de drie kraaien die in de zon voorbijvlogen terwijl het zonlicht weerkaatste op hun rubberen vleugels? Of over het zonlicht dat bedaard door de kieren in de planken piept? Of over de krekels in het gras? Gij wordt geheiligd in hen als achter de blauwe heuvels mijn geest opgaat in uw bedoelingen met ons allen, die leven in hoop onder de slavernij van de verdorvenheid!
Gij hebt mij in deze stilte geroepen om dankbaar te zijn voor de stilte die ik heb en om die stilte aan te wenden om nog meer stilte te verlangen.
Hemel en aarde zijn vervuld van uw glorie en uw genade. Ik die niets ben, ben hier in deze stilte geplaatst om uw glorie en uw genade te aanschouwen en U te prijzen!"
(uit: In gesprek met de Stilte, 2003, blz.76)
Aanleiding voor dit gebed is een natuurobservatie...maar de monnik bidt met woorden die variëren op gebedsteksten die hij heel vaak gebruikt in de liturgie.
Zo sluit het gebed van Merton aan bij de psalmen die hij elke dag bidt. Psalm 19 begint bijvoorbeeld met (vertaling Ida Gerhardt) 'De hemel verkondigt de majesteit Gods, het zwerk meldt het werk zijner handen' en tijdens de vaste gezangen in de mis is er het in het 'Heilig' de zinsnede 'Vol zijn hemel en aarde van uw heerlijkheid'.
Bidden is zo op een persoonlijke manier de traditie herkauwen en opnieuw smeden en via eeuwenoude woorden jezelf verhouden tot het mysterie van de totaal Andere.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten