 |
| (©NCR 11 03 2005 - ill: Pat Marrin) |
Bidden is een ernstige zaak, maar de trappist Thomas Merton (1915-1968) toont ook dat de boog niet altijd gespannen moet staan.
Bidden is ons leven plaatsen in een niet egocentrisch perspectief, het is het zwaartepunt verleggen van onszelf naar een totaal Andere. Zo werkt bidden relativerend en als we onszelf kunnen relativeren, ontstaat ruimte voor humor.
"Een litanie voor iedereen.
Alle heilige zielen,
bidt voor ons kerels,
alle karmelieten bid,
alle derde-ordelingen,
alle sodaliteiten,
alle altaarsociëteiten
alle actiegroepen,
alle inactieve groepen,
alle afgeranselde, opgesloten groepen,
alle haveloze groepen zonder geld,
bid voor de rijke trappistenkaasgroepen
vice versa
wederzijdse hulp,
amen, amen."
(uit: In gesprek met de Stilte, 203, blz. 115)
Merton gebruikt hier een eeuwenoude gebedsvorm, de litanie.
In het eerste deel komen enkele religieuze groepen voor, maar dan verschuift hij naar actiegroepen en naar marginalen van onze samenleving, waarbij hij zijdelings ook kritisch is voor de materiële zekerheden van zijn eigen kloosterorde. Humor en zelfkritiek samen in een gebed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten