Tijdens dit bezoek was er nog een aangename verrassing in de vorm van een tijdelijke tentoonstelling over liturgische gewaden en de geloofssymbolen die daarop te lezen zijn.
Er stonden meerdere kazuifels, dalmatieken en koorkappen gemaakt tussen de 18e eeuw en nu. Een overzichtelijke tentoonstelling met korte begeleidende teksten.
Uit de vele mooie stukken wil ik er hier twee tonen, twee keer een kazuifel.
Eerst een met op de buikkant de afbeelding van de heilige Augustinus (bisschop met mijter en staf en kerkleraar met een boek in zijn hand) en onderaan de afbeelding van een brandend hart, hét symbool bij uitstek voor Augustinus die in het eerste hoofdstuk van zijn "Belijdenissen" de bekende zin schreef : Onrustig is ons hart totdat het rust vindt in U.
 |
| (eigen foto) |
Het tweede wat ik hier toon is het centrale rugmotief van een kazuifel. We zien een afbeelding met het verhaal van de Emmaüsgangers (Lucas 24) wiens ogen opengaan als hun 'toevallige reisgenoot' brood breekt en de wijn aanreikt. Dan herkennen ze Jezus. Het gebeurt al niet zo vaak dat deze scène op een kazuifel wordt verbeeld én zeker niet zoals in Troyes te zien is.
De leerlingen zijn in het Lucasevangelie anoniem, maar op de kazuifel zien we langs de ene kant een oudere apostel die nauw aansluit bij de iconografie van Petrus en langs de andere kant een jonge vrouw die associaties oproept met Maria Magdalena. Een kazuifel met een aparte lezing dus van het Emmaüsverhaal, alsof de belangrijkste Paasgetuigen Petrus zijn (en bij uitbreiding de kerkleiders) én de vrouw met een bijzonder statuut : hoer en heilige, zondares en vriendin van Jezus... Het instituut Kerk enerzijds én anderzijds de vrouw met een grote emotionele betrokkenheid t.o.v. Jezus.
Ik zal het Emmaüsverhaal vanaf nu met andere oren beluisteren en op een andere manier overwegen...
 |
| (eigen foto) |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten