Kunstenaars zijn heel vaak getroffen door het lijden - fysisch, psychisch én spiritueel - van Jezus aan het kruis. In vorige berichten lazen we hoe sommige schrijvers daarmee omgegaan zijn. Nu wil ik een hedendaagse beeldende kunstenaar naar voren brengen, nl. de in Brussel wonende Zuid-Afrikaanse artiest en curator Kendell Geers (1968). In de tentoonstelling Faith No More. Rituals for Uncertain Times (in ABBY, Kortrijk 24.10.2025-01.03.2026) was hij aanwezig met zijn werk Stations of the Cross 5102. Geers was medecurator van deze expo en plaatste zijn werk in de zaal rond het thema 'Wanhoop'. Hij schreef daarover in de bezoekersgids :
"Heer, waarom hebt Gij mij verlaten?" Het is misschien wel de meest iconische uiting van volstrekte radeloosheid. Geen smeekbede om troost, maar een afgrondelijke constatering : de mens staat er alleen voor, zonder antwoorden of goddelijke nabijheid. In de stilte die volgt, zwelt de verlatenheid aan tot een gitzwarte, eindeloze leegte. Of zit zelfs in de diepste wanhoop ook nog ergens hoop vervat?"
We zien op dit doek de eigen voetstappen in koolstof van Kendell Geers met in het midden een rechte lijn van geschilderde schrikdraad zoals die gebruikt wordt bij grensmuren in de VS of in Israël. Een hapering aan zo'n draad veroorzaakt diepe wonden. En langs de rand van het schilderij staat dan dat ontstellende kruiswoord van Jezus.
De voetsporen van een mens zullen verdwijnen, hopelijk zal ooit de schrikdraad bij grenzen verdwijnen, maar dan nog blijft de kreet van Christus aanwezig. Waar sta ik als toeschouwer in het schilderij van Geers? Zijn het mijn voetstappen? Is het mijn schrikdraad? Zijn het mijn woorden van vertwijfeling en wanhoop?
Maar de voetstappen gaan verder, voorbij het doek...op zoek naar hoop en leven, in het vertrouwen dat er Iemand is voorbij onze vertwijfeling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten