Deze blog zal even pauze nemen...
Ik word terug actief na 25 oktober.
Ondertussen kijk ik uit om de sterrennacht te zien
en mij daarin even te verliezen
en zo nieuwe energie en inspiratie op te doen...
in de verwondering dat we bestaan.
 |
| (Vincent van Gogh - Sterrennacht - ©Wikipedia) |
De sterrenhemel zien
in het zenit van de zichtbaarheid,
een nachtelijke spiegel
van ons onomstotelijk bestaan.
Geen enkele zon, geen enkele maan
ontmijnt een mijmerende zekerheid,
de bijna lege ruimte
waarin het
bijna ondenkbaar is
dat we bestaan.
(Vanhee Luc in de bloemlezing van Johan van Cauwenberge : Van Plato tot Panajotova. Poëzie over liefde en passie uit het fonds van p gelicht., uitg. P, Leuven, 2020, blz. 182)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten